کبوتر دم سفید خوزستانی
کوهی دم سفید  
پيوندهای روزانه
/**/

بیماری آبله


علائم:

به شکل التهاب پوستی و مانند جوش چرکی میمونه که در اطراف نوک، پلک، پشت و پاهای کبوتر جمع می شه.

درمان:

همون طور که دوستان می دونند تابستان فصل آبله در کبوتران است.

مدتی پیش که دو جفت جوجه با هم از تخم بیرون آومده بودند، یکی از جوجه ها توی گلوش قارچ زد- من برای درمان قارچ هر روز 2 نوبت کپسول چرک خشک کن(آموکسی سیلین) که مربوط به انسانه رو در مقدار آب خیلی کم حل می کردم و با سرنگ به خورد جوجه می دادم. بعد از چند روز رفته رفته قارچ کبوترم خوب شد اما نوبت آبله رسید که جوجه ها همه آبله گرفتن اما جوجه ای که به خاطر قارچ کپسول چرک خشک کن خورده بود آبله نزد و من به طور اتفاقی از اثر این کپسول در جلوگیری از بیماری آبله مطلع شدم.

در دور بعد جوجه گیری، جوجه ها رو از 14 روزگی تا 1 ماهگی روزی دو بار -صبح و بعد ازظهر- هر بار 2 سی سی محلول کپسول آموکسی سیلین با مقدار کمی آب رو به خورد اونها دادم که خدا رو شکر اصلا آبله نزدن در حالی که هنوز جوجه های قبلی آبله شون خشک نشده بود و ویروس هنوز در بین کبوترانم وجود داشت.

در کل روش جلوگیری بدین شرح:

هر کپسول آموکسی سیلین رو باز کرده و پودر درون اون رو سه قسمت کنید.

هر قسمت رو با نیم استکان آب (20 سی سی) مخلوط کرده و خوب هم بزنید و یک نوبت صبح و یک نوبت بعد از ظهر به کبوتر بخورانید. توجه داشته باشید که این عمل رو بین 15 روزگی تا 1 ماهگی کبوتر انجام بدید بعد خواهید دید که علاوه بر بیماری آبله باقی بیماری ها به سراغ جوجه کبوتر های شما نمیاد.

 

بیماری وورم  WORM

در این بیماری ظاهر پرنده سالم به نظر می رسد و بیماری مشهود نیست.با بررسی مدفوع کبوتر در آزمایشگاه می توان پی به این بیماری برد.

شکل میکروسکپی این انگل:


گاهی اوقات در اثر این بیماری رنگ مدفوع پرنده به شکل زیر در میآید:

انگلها در روده حیوان به شکل زیر در آمده و باعث مرگ آن می شوند:

عامل ایجاد این بیماری سندرومی است به نام راند وورم اگ ( round worm egg) این سندروم در زیر میکروسکوپ شبیه کرمهای تخم مرغی بزرگی می باشد.این کرمها وقتی بزرگ شدند داخل رگها و روده پرنده زندگی می کنند و اندازه آنها به ۴ تا ۵ سانتیمتر می رسد و می توانند باعث مرگ پرنده شوند.پس از پیشرفت این بیماری در قسمت زیر شکم پرنده توده قرمز رنگی قابل مشاهده است.ضمنا این بیماری می تواند منجر به بیماری کوکسیدیوز شود.


درمان:۱میلی گرم لوامیزول را در ۴لیتر آب حل کرده و به مدت ۳روز به پرندگان بخورانید.مراقب باشید دز دارو بیشتر نشود زیرا سمی می باشد.

 

عفونت هرپس ویروسی Herpes Virus Infection

عفونت ویروسی حادی است که انسان-پرندگان و بسیاری از جانداران دیگر را بیمار می نماید. بیماری در کبوتر بصورت در گیری خفیف دستگاه تنفس و تغییراتی در اندامهای داخلی ظاهر می شود.در شکل شدید بیماری دستگاه عصبی درگیر می شود.این شکل بیماری با میزان بالای مرگ و میر-فلجی و پیچش گردن مشخص می گردد.عامل بیماری ویروس هرپس کبوتری است که نسبت به ضد عفونی کننده های معمولی و گرما حساس است.بطوری که گرمای ۵۶ درجه سانتی گراد بمدت نیم ساعت آنرا از بین می برد.

  • نشانه های درمانگاهی:

۱- شکل تنفسی:در این شکل بیماری نشانه های عمومی نظیر ژولیدگی پرها-کم اشتهایی-عدم توانایی پرواز و اسهال سبز دیده می شود.همچنین بیماری با التهاب و تورم ملتحمه چشم و نشانه های تنفسی که با ترشحات بینی شروع و به تنگی نفس منجر می شود همراه است.
۲-شکل عصبی:در این شکل بیماری نشانه های عصبی مانند:ناتوانی حرکت-فلجی بالها و پاها-لرزش و گاهی پیچش گردن دیده می شود.بعلت فلجی نسبت مرگ و میر بویژه در جوجه ها به ۹۰٪ می رسد.نشانه های بیماری در برخی از کبوترها ظاهر نمی شود و این پرندگان در طول زندگی خود حامل عامل بیماری زا بوده و منشا انتقال عفونت به پرندگان دیگر می مانند.

  • نشانه های کالبد گشایی:

مناطق نکروز در کبد و طحال و پانکراس.التهاب فبرینی در مخاط بخش بالایی دستگاه تنفسی و همچنین التهاب کیسه های هوایی از نشانه های کالبد گشایی بیماری است.

  • تشخیص:

بیماری را می توان از روی نشانه های بیماری و کالبد کشایی و دیدن کنجیدگی های درون سلولی(با میکروسکوپ)تشخیص داد.

  • تشخیص تفریقی:

بیماری را باید از عفونت پارامیکزو ویروسی و نیوکاسل تفریق کرد.

  • پیشگیری:

برای این بیماری دو نوع واکسن موجود می باشد.یکی واکسن کشته که نتایج چندانی بهمراه نداشته است و دیگری واکسی تخفیف حدت یافته که نتایج خوبی بهمراه داشته است.

 

بیماری کوکسیدیوز:

این بیماری توسط یک انگل تک سلولی پدید آمده و در قسمتهای مختلف بدن کبوتر تجمع می یابد.علت سرایت آن از راه دانه و آب آلوده ویا تماس پرنده بیمار با کبوتر است.

علائم:استفراغ. اسهال خونی.بیحالی و ژولیدگی پرهای کبوتر.
پیشگیری:بهتر است مانع ورود پرندگان دیگر به مکان نگهداری کبوترانتان شوید.اگر می خواهید کبوتر غریبه ای را در لانه کبوترانتان نگهداری کنید حتما آنرا بمدت۱۴روز در قرنطینه نگهداری نموده تا از سلامت آن مطمئن شوید.
درمان:۱-استفاده از داروهای آنتی کوکسیدیال مانند: سالینومایسین با دز مناسب.۲-استفاده از شربت سولفادیمین سدیم بمیزان ۴سی سی در ۲لیترآب بمدت ۵روز.

 

پرها و اختلالات آن:

  • پرریزی:

پرریزی عملی فیزیولوژیک و طبیعی است که در طی آن کبوتر سالی یکبار در پایان تابستان ویا بهار اقدام به تعویض پرهای خود(بطور ژنتیکی) می نماید.در کبوترهای مسابقه ای پرریزی در حدود دو هفته و نیم طول می کشد.پرهای شکسته فقط در هنگام پرریزی تغییر می یابند.

  • عوامل موثر بر پرریزی:

تا کنون عوامل کنترل کننده پرریزی و روش کار آنها کاملا مشخص نشده است.فقط این امر مشخص است که پرریزی و در آمدن پر ها توسط هورمونهای تیروئیدی کنترل می شوند.

  • عوامل خارجی موثر بر پرریزی عبارتند از:

کمبود مواد غذایی-کمبود آب-افزایش شدید و طولانی دمای محیط-زخمها و همچنین بیماریها.میزان تابش نور طبیعی یا مصنوعی و مدت تابش آن تاثیر مستقیم بر پرریزی دارد.

  • مشکلات و اختلالات پرها:

1-در هنگام رشد پرها کوچک و سخت بوده و رگهای خونی فراوان دارند در نتیجه به آسانی می شکنند.علت این حالت کمبود مواد غذایی است.

2- گاهی اوفات در پرها شکافهایی دیده می شودکه باعث می گردد پر به آسانی بشکند.این عارضه در اثر آلودگی پرها به شپش-جرب و یا کنه اتفاق می افتد و باید درمان گردد.

3- کبوترهای سالم یک ماده چرب ترشح می کنندکه از خیس شدن پرها جلوگیری کرده و آنها را جهت پرواز نرم می کند.بیماری و عدم رعایت بهداشت ترشح این ماده را تحت تاثیر قرار می دهد و در نتیجه پرها آسیب می بینند و پرواز پرنده را مشکل می سازند.

4- سو تغذیه باعث غیر طبیعی شدن پرها و یا تغییر غیرطبیعی رنگ آنها می گردد.

 

یکی از خطرناکترین انگلهای خارجی در کبوتر کنه می باشد که از خون آن تغذیه کرده و نوعی انگل تک سلولی را از طریق اندام مکنده خود وارد خون کبوتر می کند که باعث تجزیه شدن خون حیوان و در نتیجه مرگ آن می گردد.راهکار مبارزه با آن پاکیزه نگه داشتن لانه و پر کردن سوراخها و درزهای لانه کبوتران است زیرا کنه ها اغلب در این مکانها تجمع می یابند.

حال اگر کنه ها را در لابلای پرهای کبوتران خود مشاهده کردیم چه کنیم؟

بهتر است کبوتران را از لانه خارج کرده و تمام سوراخها و درزها را با گچ پر کنیم.لانه را نظافت و توسط وایتکس ۱۰٪ (۱۰۰ سی سی وایتکس را با ۱ لیتر آب مخلوط می کنیم )ضد عفونی کنیم.
برای درمان کبوتران مبتلا آنها را در آبی که تنباکو محلول در آن است آبتنی دهیم ویا پودر کپکس را از داروخانه های دامپزشکی تهیه و آنرا با دز مناسب در آب حل کرده و اجازه دهیم که پرنده در آن آبتنی کند.در صورت مشاهده بی حالی و عوارضی مانند اسهال سریعا به دامپزشک مراجعه نمایید
لازم بذکر است کنه را نباید با مگسهایی که در بدن کبوتر موجودند اشتباه گرفت.

آلودگی کبوتر با کرمهای نواری Cestodes Infestation

  • کرمهای نواری انگلهای روده هستند و در آلودگی شدید باعث نارسایی جذب مواد غذایی در کبوتر می گردندکه علت آن تغذیه انگل از محتویات روده و ترشح موادی است که بر کار گوارش تاثیر می گذارد.
  • عامل بیماری زا و دوره زندگی:

سه گونه از کرمهای نواری کبوتر ها را آلوده می کنند.این سه گونه عبارتند از:

-1
همینولیپس Hymenolepis

-2
دوینیا Davainea

-3
اپورینا Aporina

از مشخصات این کرمها بند بند بودن آنهاست و همچنین آنان سر کوچکی دارند که به کمک چنگکها و بادکشهای دهانی محکم به دیواره روده ها می چسبند.هر بندی دستگاه تناسلی نر و ماده مجزا داشته و آخرین بند پس از رسیدن جدا می گردد.و بند بعدی رشد نموده و به تدریج بزرگ می شود.که در داخل آن صد ها تخم باور وجود دارد که جنین دارند.بندهای رسیده پس از جدا شدن همراه با مدفوع پرنده دفع می گردند.کرمهای نواری برای تکمیل دوره زندگی خود به یک میزبان واسط مانند حشرات-حلزونها و کرمهای خاکی و غیره نیاز دارند تا این تخمها را ببلعد.در داخل بدن میزبان واسط جنین از داخل تخم خارج شده رشد می کند و پس از غلاف دار شدن به شکل عفونی در می آید.هنگامی که کبوتر میزبان واسط را بخورد(که البته معمولا کمتر پیش می آید که کبوتر حشرات را بخورد مگر مگسهای داخل بدن خودش را) و این میزبان به شکل عفونی انگل آلوده باشد انگل به کبوتر منتقل می شودو پس از شش هفته به کرم بالغ مبدل می گردد.

  • راه انتقال:

آلودگی از راه خوردن میزبان واسط(که البته معمولا کمتر پیش می آید که کبوتر حشرات را بخورد مگر مگسهای داخل بدن خودش را که در بالا هم ذکر شد) که حامل شکل عفونی انگل است ایجاد می گردد.

  • نشانه های درمانگاهی:

در آلودگی خفیف نشانه های درمانگاهی مشاهده نمی گردد فقط ممکن است کمی از سر زندگی کبوتر کاسته شود.

در آلودگی شدید تعداد زیادی انگل در روده کبوتر تجمع نموده و عملیت گوارشی را مختل می سازند در نتیجه برخی از مشکلات ناشی از کمبود مواد غذایی بروز می کند که ممکن است زمینه ساز بیماریهای واگیر دیگری در دستگاه گوارش گردد.(بعلت تضعیف سیستم ایمنی بدن حیوان ممکن است عوامل ثانویه بروز کرده و پرنده به بیماریهای دیگر نیز مبتلا گردد(.

  • تشخیص:

بیماری را می توان با آزمایش میکروسکپی مدفوع کبوتر و مشاهده بندهای رسیده کرمهای نواری تشخیص داد.

  • درمان:

-1تجویز کپسولهای ضد انگل به میزان 1 کپسول برای هر 500 گرم وزن کبوتر در روز و به مدت سه روز پیاپی و یا استفاده از پودر لوامیزول با دز مناسب.
-2
از بین بردن میزان واسط بوسیله سموم حشره کش کاربایل 3% تا 5% یا مالاتیون 4%(فقط باید دقت شود که داخل لانه کبوتر ها هرگز با این مواد سم پاشی نگردد)

  • پیشگیری:

باید با استفاده از حشره کشها یا آهک زنده بصورت دوره ای اقدام به از بین بردن میزبانهای واسط نمود.

 

بیماری تریکوموناس:

این بیماری نوعی گلو درد محسوب می گردد.که بصورت دانه یا لکه هایی زرد درون دهان کبوتر دیده می شود.این بیماری در کبوتران جوان متداولتر است.این بیماری از طریق دانه آلوده ویا تماس پرنده آلوده با پرندگان دیگرپدید می آید.سریعترین راه سرایت آن از طریق آب می باشد.از طریق غذا دادن والدین به جوجه ها نیز انتقال داده می شود.

درمان:استفاده از انرو فلوکسازین در مواردی مثمر ثمر واقع شده.۱سی سی از این آنتی بیوتیک را را در یک لیتر آب حل کرده و به کبوتران می خورانید.دوره درمان ۵ روز می باشد.
برای درمان قطعی از مترونیدازول با دز مناسب استفاده نمایید.مراقب باشید که دز مناسبی از مترونیدازول را مصرف کنید زیرا ممکن است باعث مرگ کبوتر شود.

 

 

بیماری ریسپریتوری یا سرماخوردگی کبوتر:

بیماری ریسپریتوری(RESPIRATORY) یا اصطلاحا سرماخوردگی کبوتر:این بیماری بیشتر هنگامی پدید می آید که جمعیت زیادی از کبوتران با هم در ارتباط باشند.این مرض شامل تعدادی از باکتریهای بیماریزا می باشد که در نقاط مختلف بدن کبوتر ایجاد بیماری می کنند.

مدفوع در این بیماری به شکل زیر در می آید:

علائم این بیماری شامل:تب-سرماخوردگی-سردرد-گلودرد و درد در دیگر نقاط بدن کبوتر است.یکی از مهمترین علائم این بیماری تجمع ماده ای لزج در چشم وبینی و ورم چشم است.

این بیماری می تواند با تضعیف سیستم ایمنی بدن پرنده موجب ایجاد امراض دیگر هم شود.ضمنا گاهی از بینی کبوتر آب قرمز یا زرد رنگی بیرون می آید که از طریق آن می توان پی به این بیماری برد.

همچنین زخم یا کبودیهای زرد یا قرمز رنگ در زیر شکم پرنده به چشم می خورد.بعضا در این بیماری دیده شده که حیوان برای تنفس با مشکل مواجه است.

درمان:خورادن پودر تتراسایکلین بصورت یک گرم در یک لیتر آب بمدت ۳ تا ۵ روز.اگر درمان فوق مفید واقع نگردید ۰.۲ سی سی تایلوزین ۵درصد را بمدت ۲ روز(هر روز ۰.۲ سی سی) را در عضله پرنده تزریق نمایید.

 

بیماری پاکس:
این بیماری توسط نوعی ویروس بوجود می آید.این ویروس معمولا از اواخر تابستان و اوایل پاییز فعالیت بیشتری داشته و موجب بروز علائمی در کبوتر ها می گردد.علائم این بیماری بر روی پلک کبوتر بصورت توده ای چرکی و زرد رنگ پدیدار می گردد.

این بیماری دو نوع علامت دارد:
۱-علائم پوستی ۲-علائم درونی
علائم پوستی بصورت لکه های زرد رنگی برروی نوک-چشم و بینی کبوتر قابل مشاهده است.ممکن است این دانه ها به حدی رشد کنند که باعث مرگ کبوتر گردند.

علائم درونی بصورت زائده ها و دانه هایی در دهان و درون بینی کبوتر پدیدار می شود.
برای پیشگیری از این بیماری می توان کبوتر را واکسینه نمود البته گمان نکنم واکسن این بیماری در ایران موجود باشد.
برای درمان به محض مشاهده علائم ۱سی سی پودر اکسی تتراساکلین را در ۱ لیتر آب حل کرده و بمدت ۳ روز در اختیار کبوتران قرار می دهید.البته نباید بگذارید که خیلی دیر شود و بیماری پیشرفت نماید.روش فوق تنها باعث می گردد که باکتریها کمتر بتوانند در بدن کبوتر فعالیت کنند زیرا سیستم ایمنی بدن کبوتر توسط ویروس تضعیف گردیده است.در خلال ۳ روزی که پودر تتراسایکلین را به پرنده ها می خورانید ویوله دو ژانسین را از داروخانه انسانی تهیه کرده و گوش پاک کن را به این ماده آغشته کرده و روزی یکبار تمام زخمها و دهان کبوتر را با آن شستشو دهید.
این بیماری را نباید با تریکوموناس اشتباه گرفت.در بیماری تریکوموناس دانه های زرد رنگی در گلو و دهان کبوتر پدید می آید که درمان آن توسط مترونیدازول انجام می گیرد.شرح این بیماری در پست های قبلی قابل دسترسی می باشد.


با درود.

[ چهارشنبه نهم مرداد 1392 ] [ 18:0 ] [ خوزستان ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

کوهی دم سفید- جادوگری زیبا

kabootardomsefid@gmail.com
آرشيو مطالب
امکانات وب